วันศุกร์ที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2559
วันเสาร์ที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2559
พระนาคปรกนาดูน พิมพ์ใหญ่ พิมพ์ที่ 1
พระนาคปรกนาดูน พิมพ์ใหญ่
พิมพ์ที่ 1 นครจำปาศรีโบราณ กรุอำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม
พุทธลักษณะ ปางสมาธิ
องค์พระประทับนั่งสมาธิ พระชงฆ์ขัดไขว้เป็นเอกลักษณ์
พระพิมพ์นาดูนบนรัตนบัลลังก์บัวหงายสองชั้น พระเศียรองค์พระกลมกว้าง
พระเกศาขมวดเป็นพระศกกลมโต ไม่ปรากฏพระเมาลี พระเกศส่วนยอดเป็นต่อมเล็กสั้น
ไม่มีไรพระศก พระพักตร์รูปผลมะตูม พระนลาฏแคบ พระขนงเป็นเส้นนูนยาวติดกัน พระเนตรโปน
หลังพระเนตรบวม พระนาสิกแบน พระโอษฐ์กว้างแบะ พระหนุกลมสั้น พระปรางอวบแคบ
พระกรรณยาวจรดพระอังสา พระศอสั้นเป็นลอน พระอุระกว้าง ครองจีวรห่มคลุมแนบเนื้อ
พระอุทรอวบอูมยาว ไม่ปรากฏพระนาภี พระพาหาสองข้างทอดลงขนานลำพระองค์
พระกรขวาวางบนพระกรซ้ายหงายพระหัตถ์บนพระเพลา พระชงฆ์ขวาขัดไขว้กับพระชงฆ์ซ้าย
เบื้องพระปฤษฎางค์ พระเศียรมีพระรัศมีประภามณฑลเป็นเส้นนูนโค้งรอบพระเศียร
และต่อยาวลงมาด้านข้างพระพาหาจนจรดพระเพลา ด้านนอกพระรัศมีประภามณฑลมีพญานาคเจ็ดเศียรแผ่พังพานปรกอยู่
ทั้งหมดรวมอยู่ในกรอบพิมพ์ยาวรูปใบพาย
ด้านหลังเรียบอูมนูน ปรากฏลายมือกดแต่งเป็นคลื่นโค้งลงบรรจบกรอบด้านหน้าเป็นขอบสันบาง
1.วัสดุที่ใช้สร้าง
ส่วนผสมประกอบด้วยดินเหนียวบดกรองละเอียด กรวดทรายกรองละเอียด ผงศิลาแลงผสมเข้าด้วยกันนวดให้เหนียว
พิมพ์แบบ เผาไฟด้วยอุณหภูมิ 800 องศาเซลเซียส ได้พระพิมพ์เป็นดินเผาสีแดงส้ม
บรรจุในกรุเจดีย์ เกิดคราบไคลกรุเป็นผงหินปูนสีขาวผสมกับผงฝุ่นรวมเป็นสีเทา
เคลือบติดแน่นตามส่วนลึกด้านหน้าพระพิมพ์ ความชื้นในกรุทำให้เกิดราดำขนาดเล็กเท่าปลายเข็มทั่วไปทั้งด้านหน้าและหลัง
ขนาดพระพิมพ์ กว้าง 4.3 ซม. สูง 7.5 ซม. หนา 1.8
ซม.
2.ยุคสมัย ศิลปะและผู้สร้าง
สร้างยุคสมัยทวาราวดีตอนปลาย พุทธศตวรรษที่ 14-15 อายุประมาณ 1,300 ปี
เป็นศิลปะผสมระหว่างศิลปะทวาราวดีกับศิลปะลพบุรี ที่สืบทอดมาจากศิลปะของขอมกัมพูชา
เป็นปางนาคปรกตามคติพุทธมหายาน จากอักษรที่ปรากฏบนแผ่นพระพิมพ์ดินเผาบางองค์
คำจารึกส่วนใหญ่สร้างขึ้นเพื่อกุศลผลบุญโดย “พระเจ้ากะลามาแตง”
กษัตริย์มอญปกครองอาณาจักรนครจำปาศรีโบราณ ปัจจุบันอยู่ที่อำเภอนาดูน
จังหวัดมหาสารคาม
พุทธคุณ
ทางด้านแคล้วคลาดสูงมาก
พระนาคปรกนาดูน พิมพ์ใหญ่ พิมพ์ที่ 2
พระนาคปรกนาดูน พิมพ์ใหญ่
พิมพ์ที่ 2 นครจำปาศรีโบราณ กรุอำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม
พุทธลักษณะ ปางสมาธิ
องค์พระประทับนั่งสมาธิ พระชงฆ์ขัดไขว้เป็นเอกลักษณ์ พระพิมพ์นาดูนบนรัตนบัลลังก์ฐานบัวเม็ดสองชั้นทรงสูง
พระเศียรองค์พระแบนโค้ง ไม่ปรากฏพระเกศาและพระเกศ พระพักตร์เรียบโค้งแบน
ไม่ปรากฏพระเนตร พระนาสิก พระโอษฐ์ และพระกรรณ พระศอสั้น พระอุระนูนเป็นสันโค้งติดกับอังสา
เชื่อมต่อพระพาหาทั้งสองข้าง ทอดลงข้างลำพระองค์ พระกรขวาเป็นเส้นนูนโค้งลงประสานกับพระกรซ้ายหงายพระหัตถ์บนพระเพลา
เบื้องพระปฤษฎางค์ พระเศียรมีพระรัศมีประภามณฑลเป็นเส้นนูนโค้งรอบพระเศียร ด้านนอกมีพญานาคเจ็ดเศียรแผ่พังพานปรกอยู่
ทั้งหมดรวมอยู่ในกรอบพิมพ์ยาวรูปใบพาย ด้านหลังขรุขระเป็นคลื่น
กดแต่ง เนื้อดินโค้งลงบรรจบกรอบด้านหน้าเป็นขอบสันบาง
1.วัสดุที่ใช้สร้าง
ส่วนผสมประกอบด้วยดินเหนียวบดกรองละเอียด กรวดทรายกรองละเอียด และผงศิลาแลงผสมเข้าด้วยกันนวดให้เหนียว
พิมพ์แบบ เผาไฟด้วยอุณหภูมิ 700 องศาเซลเซียส ได้พระพิมพ์เป็นดินเผาสีแดงอ่อนเนื้อแน่นแข็งแกร่ง
บรรจุในกรุพระเจดีย์ เกิดคราบไคลกรุเป็นผงหินปูนสีขาวติดแน่นบนผิวชั้นแรกตามส่วนลึก
ตามด้วยผงฝุ่นสีเทาดำละเอียดปกคลุมผิวบนอีกชั้น ทั้งด้านหน้าและหลัง
ขนาดพระพิมพ์ กว้าง 3 ซม. สูง 8 ซม. หนา 1.5 ซม.
2.ยุคสมัย ศิลปะและผู้สร้าง
สร้างยุคสมัยทวาราวดีตอนปลาย พุทธศตวรรษที่ 14-15 อายุประมาณ 1,300 ปี
เป็นศิลปะผสมระหว่างศิลปะทวาราวดีกับศิลปะลพบุรี ที่สืบทอดมาจากศิลปะของขอมกัมพูชา
เป็นปางนาคปรกตามคติพุทธมหายาน จากอักษรที่ปรากฏบนแผ่นพระพิมพ์ดินเผาบางองค์
คำจารึกส่วนใหญ่สร้างขึ้นเพื่อกุศลผลบุญโดย “พระเจ้ากะลามาแตง”
กษัตริย์มอญปกครองอาณาจักรนครจำปาศรีโบราณ ปัจจุบันอยู่ที่อำเภอนาดูน
จังหวัดมหาสารคาม
พุทธคุณ
ทางด้านแคล้วคลาดสูงมาก
วันศุกร์ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2559
พระสมเด็จวัดเกศไชโย พิมพ์เจ็ดชั้นนิยม พิมพ์เอ กรุวัดเกศไชโยวรวิหาร อ่างทอง (๔)
พระสมเด็จ วัดเกศไชโย (วัดไชโยวรวิหาร) พิมพ์อื่นๆ
พระนารายณ์ทรงปืน พิมพ์ใหญ่พิเศษ ชินเงิน(ไม่มีซุ้ม) ลพบุรี
พระนารายณ์ทรงปืน เป็นพระพิมพ์มีพระ 3 องค์
อยู่ด้วยกัน องค์กลางปางนาคปรก คือพระชัยพุทธมหานาถ
ด้านขวาคือพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ ด้านซ้ายคือนางปรัชญาปรมิตา
พุทธลักษณะ องค์กลางเป็นพระพุทธรูปปางนาคปรกประทับนั่งขัดสมาธิราบบนขนดหางนาค
4 ชั้น เป็นแท่นยกสูงจากพื้น ทรงเครื่องราชาภรณ์ พระเศียรกลมมนทรงเทริด พระเกศ เป็นต่อมสั้น
พระพักตร์กว้างสี่เหลี่ยม พระกรรณยาวจรดพระอังศา ครองจีวรแนบเนื้อห่มเฉียง
พระอุระกว้าง พระอุทรคอด พระกรขวาวางทับพระกรซ้ายหงายบนพระเพลา
พระชงฆ์ขวาวางบนพระชงฆ์ซ้ายหงายพระบาท ด้านหลังพระเศียรองค์กลางเป็นนาคแผ่พังพาน 7
เศียร ขนาบข้างเป็นพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร และนางปรัชญาปารมิตา
ประทับยืนสูงระดับพระศอองค์กลาง บนแท่นยกลอย
ด้านหลังพระพิมพ์ผิวเรียบเป็นแอ่งท้องกระทะ
1.วัสดุที่ใช้สร้าง สร้างด้วยชินเงิน
ส่วนผสมหลักคือชินตะกั่วกับดีบุก ได้จำนวนตามต้องการแล้ว นำไปบรรจุกรุด้วยเวลายาวนาน
ผิวภายนอกทำปฏิกิริยากับสภาพแวดล้อม เกิดสนิมตีนกาสีดำทั้งองค์ ผิวระเบิดผุกร่อน
คราบไคลกรุเป็นผงฝุ่นดินละเอียดเคลือบติดแน่น แทรกไปกับสนิม
ติดตามซอกลึกเห็นได้ชัดเจน
ขนาดพระพิมพ์ ฐานกว้าง 4 ซม. สูง 5.5 ซม. หนา 3
มม.
2.ยุคสมัย ศิลปะและผู้สร้าง
สร้างตามคติพุทธมหายาน ศิลปะลพบุรียุคหลัง ราวพุทธศตวรรษที่ 18-19 อายุราว 700 ปี
สร้างโดยฝีมือช่างขอม(เขมร) ซึ่งแผ่อำนาจเข้ามาครองเมืองละโว้เวลานั้น บรรจุกรุไว้ที่ลพบุรี
และเมืองอื่นที่เป็นบริวารโดยรอบ เช่น สุพรรณบุรี กาญจนบุรี นครปฐม ฯลฯ
พระพิมพ์สกุลลพบุรี ขุดค้นพบตามเนินดินทั่วไปเป็นส่วนมาก
สมัยหลังพบตามเจดีย์และวักโบราณเมื่อขอมเสื่อมอำนาจลง
พุทธคุณ
ยอดเยี่ยมทางด้านคงกระพันชาตรี
พระนารายณ์ทรงปืน พิมพ์เล็ก เนื้อผงดำ ลพบุรี
พระนารายณ์ทรงปืน เป็นพระพิมพ์มีพระ 3 องค์
อยู่ด้วยกัน องค์กลางปางนาคปรก คือพระชัยพุทธมหานาถ ด้านขวาคือพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์
ด้านซ้ายคือนางปรัชญาปรมิตา
พุทธลักษณะ องค์กลางเป็นพระพุทธรูปปางนาคปรกประทับนั่งขัดสมาธิราบบนรัตนบัลลังก์สูง
5 ชั้น ทรงเครื่องราชาภรณ์ พระเศียรกลมมนทรงเทริด พระเกศ เป็นต่อมสั้น
พระพักตร์กว้างสี่เหลี่ยม พระอุระกว้าง พระอุทรคอด ครองจีวรแนบเนื้อห่มเฉียง
ผ้าสังฆาฏิพาดยาวจรดพระนาภี พระกรขวาวางทับพระกรซ้ายหงายพระหัตถ์บนพระเพลา
พระชงฆ์ขวาวางบนพระชงฆ์ซ้ายหงายพระบาท ด้านหลังพระเศียรองค์กลางเป็นนาคแผ่พังพาน 7
เศียร ขนาบข้างคือพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร และพระนางปรัชญาปารมิตา ประทับยืนสูงระดับพระศอองค์กลาง
บนแท่นยกลอย
ทั้งหมดรวมอยู่ในกรอบโค้งรูปใบเทศเส้นนูน 3 เส้น
ภายนอกเป็นกรอบโค้งรูปปลายใบหอก ฐานซุ้มวางเท้าบนเสาสั้น
ฐานล่างเป็นแท่นเส้นนูนเล็กและใหญ่ยาวตลอด
ด้านหลังเรียบ
กดแต่งพิมพ์เป็นเส้นลายผ้าเนื้อหยาบ ปรากฏลายนิ้วมือกดแต่งอยู่ทั่วไป
ขอบข้างแต่งโค้งลงบรรจบที่กรอบด้านหน้า
1.วัสดุที่ใช้สร้าง ส่วนผสมเป็นผงใบลานเผาสีดำ
บดกรองละเอียดผสมผงว่าน พิมพ์แบบ ถอดพิมพ์ อบด้วยความร้อน 500 องศาเซลเซียส
ได้พระพิมพ์ผงดำสนิททั้งองค์ ผิวเนียนละเอียด คราบไคลกรุเป็นฝ้ามีเทาบางๆ
เคลือบติดผิวแน่น
ขนาดพระพิมพ์ ฐานกว้าง 2.5 ซม. สูง 3.5 ซม.
2.ยุคสมัย ศิลปะและผู้สร้าง
สร้างตามคติพุทธมหายาน ศิลปะลพบุรียุคหลังราวพุทธศตวรรษที่ 18-19 อายุ 700 ปี
สร้างโดยฝีมือช่างขอม ซึ่งแผ่อำนาจเข้ามาครองเมืองละโว้เวลานั้น บรรจุกรุไว้ที่ลพบุรี
และเมืองอื่นที่เป็นบริวารโดยรอบ เช่น สุพรรณบุรี กาญจนบุรี นครปฐม ฯลฯ
พระพิมพ์สกุลลพบุรี ขุดค้นพบตามเนินดินทั่วไปเป็นส่วนมาก
พุทธคุณ
ยอดเยี่ยมทางด้านคงกระพันชาตรี
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)