พุทธลักษณะ
ปางมารวิชัย ลอยองค์ นั่งขัดสมาธิราบ บนบัลลังก์ ฐานเขียงไม้ชั้นเดียว ห่มคลุมเปิดไหล่ขวา
ผนังด้านหลังองค์พระแบนเรียบ ไม่มีเครื่องตกแต่ง ภายในกรอบรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว
ศิลปะในการสร้างพระพิมพ์ เป็นศิลปะสมัยสุโขทัย
พระเศียรทรงผมเรียบ พระเมาลีเกล้ามวย พระเกศเปลวยอดแหลม
ด้านหลังเรียบ มีลายมือกดแต่งและใช้แผ่นไม้กดทับ
ขอบข้างตัดเรียบ หนา 3 มม.
1. วัสดุและทัพสัมภาระการสร้างพระ
ใช้ดินกรองละเอียด ผสมว่านและเกสรดอกไม้ เผาแล้วมีสี่สีคือ เหลือง, แดง, เขียว
และดำ เกือบทุกองค์มีฝ้ากรุสีขาวหนาติดผิวแน่น
ขนาดพระพิมพ์
กว้างฐาน 3 ซม. สูง 3.5 ซม.
2. ยุคสมัยการสร้าง
วัดตาเถรขึงหนัง อารามร้าง ที่จังหวัดสุโขทัย ได้สร้างกันมาตั้งแต่ พ.ศ. 1946
(สุโขทัยยุคปลาย) ส่วนพระเครื่องที่ขนานนามว่า “พระนางพญาเสน่ห์จันทร์”นั้น
ก็คงสร้างในปี พ.ศ. 1947 นั่นเองด้วย
เปิดกรุเป็นทางการโดยกรมศิลปากรเมื่อปี
พ.ศ. 2502
3. ผู้สร้าง
พระมหาธรรมราชาที่ 2 (ไสยลือไท) พระร่วงองค์ที่ 6 ขึ้นครองราชย์กรุงสุโขทัย พ.ศ.1921
เป็นผู้สร้างวัดตาเถรขึงหนัง รวมทั้งพระพิมพ์นางเสน่ห์จันทร์ บรรจุไว้ในกรุเจดีย์และในระยะเวลาเดียวกันนั้น
กรุงสุโขทัยก็ตกเป็นเมืองข้นกับกรุงศรีอยุธยา
จึงทำให้วัดตาเถรขึงหนังร้างไปในที่สุด
