พุทธลักษณะ
ปางสมาธิ องค์พระประทับนั่งขัดสมาธิแบบขาไขว้
เป็นเอกลักษณ์ของพระพิมพ์นาดูน พระหัตถ์ขวาวางซ้อนทับพระหัตถ์ซ้ายบนหน้าตัก
พระจีวรห่มคลุมเปิดไหล่ขวา ผนังด้านหลังรอบพระเศียร เป็นเศียรพญานาค 7 เศียร
องค์พระประทับบนขนดหางพญานาค 3 ชั้น
ความงดงามของพระพิมพ์และความเก่าแก่ของกรุนี้จัดอยู่ในปลายสมัยคุปตะ
หรือต้นยุคปาละ-เสนา อายุการสร้างประมาณ 1,300 ปีล่วงมาแล้ว
ด้านหลังของพระพิมพ์อูมนูนเป็นรูปไข่ผ่าซีกปรากฏลายมือ
กดแต่งเป็นคลื่นอยู่ทั่วไป ขอบข้างเป็นสันคม
1.
วัสดุและทัพสัมภาระ การสร้างพระพิมพ์ดินเผากรุนาดูน ส่วนผสมประกอบด้วย ดินเหนียว,
กรวด, ศิลาแลง และแกลบ เมื่อเผาแล้วทำให้เนื้อพระแข็งแกร่ง
พระพิมพ์เป็นดินเผาสีแดง คราบกรุเป็นผงหินปูนสีขาว เคลือบเป็นฝ้าบางๆเป็นหย่อมๆ
อยู่ทั่วไปทั้งด้านหน้าและหลัง
2.
ยุคสมัยการสร้าง พระพิมพ์กรุนาดูน จังหวัดมหาสารคาม อายุการสร้างประมาณ 1,300 ปี
ลักษณะพุทธประติมากรรม เป็นแบบผสมระหว่างศิลปะทวารวดีกับศิลปะลพบุรี มีส่วนละม้ายศิลปะแบบขอม (ศิลปะลพบุรีเป็นศิลปะเลียนแบบขอมในกัมพูชาเป็นส่วนใหญ่)
กรมศิลปากรกำหนดอายุของพระพิมพ์กรุนาดูนนี้ไว้
ประมาณการสร้างอยู่ในระหว่างพุทธศตวรรษที่ 14-15 อายุการสร้างประมาณ 1,300
ปีอักษรต่างๆที่จารึกบนพระพิมพ์เป็นภาษามอญโบราณยุคทวาราวดีตอนปลาย
ซึ่งมีพุทธศิลป์คาบเกี่ยวระหว่างศิลปะคุปตะและศิลปะปาละ-เสนา
การแตกกรุ
ถูกค้นพบโดยบังเอิญ เจ้าของนาไปปลูกผักในที่นาของตน ได้พบพระพิมพ์แบบต่างๆ
จึงนำไปขายในตัวจังหวัด กระทั่งชาวบ้านรู้ข่าว จึงลุกฮือไปแย่งกันขุด
เมื่อเดือนพฤษภาคม 2522
3.
ผู้สร้าง จากอักขระที่ปรากฏอยู่บนแผ่นพระพิมพ์ดินเผาบางองค์
ซึ่งมีการใช้ดินสีแดงเขียนและการใช้ของแหลมขีดเขียนลงไปในเนื้อดินนั้น
ทำให้ทราบว่าคำจารึกส่วนใหญ่นั้นได้สร้างพระพิมพ์เหล่านนี้ขึ้นเพื่อการกุศลผลบุญ
มีจารึกตอนหนึ่งกล่าวว่า “พระเจ้ากะลามาแตง
สร้างไว้เพื่อทำบุญ. แสดงว่าพระพิมพ์ดินเผากรุนาดูนนี้
กษัตริย์มอญโบราณปกครองอาณาจักรเมืองนครจำปาศรี อ.นาดูน จังหวัดมหาสารคาม
เป็นผู้สร้างไว้
พุทธคุณ ดีทางด้านแคล้วคลาดสูงมาก
