1. องค์พระสูงรวมฐาน (แนวดิ่ง)ประมาณ 5.3 ซ.ม.
2. องค์พระสูง (แนวดิ่ง) ประมาณ 4.0 ซ.ม.
3. ฐานยาว (ด้านหน้า) ประมาณ 3.0 ซ.ม.
4. ฐานยาว (ด้านหลัง) ประมาณ 2.0 ซ.ม.
วันอาทิตย์ที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2555
พระรูปเหมือนหลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า เนื้อผงคลุกรัก พ.ศ. ๒๔๖๖
พระรูปเหมือนหลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า เนื้อผงคลุกรัก พ.ศ. ๒๔๖๖
พระหลวงพ่อศุขพิมพ์นี้สันนิษฐานว่า น่าจะสร้างจำนวนน้อย จึงหาบูชาหรือหาชมยากมาก เป็นพระมรดก อยู่ในสภาพเดิมๆ
1. องค์พระสูงรวมฐาน (แนวดิ่ง)ประมาณ 5.3 ซ.ม.
2. องค์พระสูง (แนวดิ่ง) ประมาณ 4.0 ซ.ม.
3. ฐานยาว (ด้านหน้า) ประมาณ 3.0 ซ.ม.
4. ฐานยาว (ด้านหลัง) ประมาณ 2.0 ซ.ม.
1. องค์พระสูงรวมฐาน (แนวดิ่ง)ประมาณ 5.3 ซ.ม.
2. องค์พระสูง (แนวดิ่ง) ประมาณ 4.0 ซ.ม.
3. ฐานยาว (ด้านหน้า) ประมาณ 3.0 ซ.ม.
4. ฐานยาว (ด้านหลัง) ประมาณ 2.0 ซ.ม.
วันเสาร์ที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2555
พระนางพญา พิมพ์เข่าตรง เนื้อเขียว พิษณุโลก
พระนางพญา พิมพ์เข่าตรง เนื้อเขียว พิษณุโลก
พระนางพญา พิษณุโลก พิมพ์อื่นๆ
พระนางพญา พิษณุโลก พิมพ์อื่นๆ
วันอาทิตย์ที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2555
กริชโบราณ
กริชโบราณ
กริช เป็นมีดสั้นแบบหนึ่ง ใบมีดคดแบบลูกคลื่น เป็นเอกลักษณ์เฉพาะในหมู่ ผู้คนในประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย และห้าจังหวัดชายแดนภาคใต้ของไทย กริชนั้นเป็นทั้งอาวุธและวัตถุมงคล บ่งบอกถึงเหตุดีร้ายในชีวิตได้ ปัจจุบันยังนิยมสะสมเป็นของเก่าที่มีคุณค่าสูง
เชื่อกันว่ากริชนั้น เริ่มมีใช้ในเกาะชวา แล้วแพร่หลายไปทั่วหมู่เกาะอินโดนีเซีย ผ่านไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันเป็นที่รู้จักในมาเลเซีย บรูไน ฟิลิปปินส์ตอนใต้ กัมพูชา ภาคใต้ของไทย สิงคโปร์ และแม้กระทั่งเวียดนาม
ตัวกริช หรีอส่วนใบมีดนั้น มักจะเรียว และคด ส่วนโคนกว้าง ความยาวของกริชนั้นแตกต่างกันไป ไม่จำกัด ใบมีดก็ตีจากแร่เหล็กต่างๆ กัน แต่โดยมากจะมีนิกเกิลผสมอยู่ ช่างทำกริช หรือ เอมปู จะตีใบมีดเป็นชั้นๆ ด้วยโลหะต่างๆ กัน กริชบางเล่มใช้เวลาสั้น บางเล่มใช้เวลาตีนานเป็นปีๆ หรือ ใช้เวลาชั่วชีวิตก็มี กริชที่มีคุณภาพสูง ตัวใบมีดจะพับทบเป็นสิบๆ หรือร้อยๆครั้ง โดยมีความแม่นยำสูงมาก ใบมีดนั้นอาจมีรอยประทับของช่างกริช เช่นรอยนิ้วหัวแม่มือ ริมฝีปาก ในระหว่างการตีใบมีดนั้น การใช้โลหะต่าง
ชนิดกันมาตีเป็นมีดใบเดียว ทำให้เกิดเป็นลายน้ำที่แตกต่างกัน ซึ่งเรียกว่า ปามอร์ หรือ ปามีร์ อันเป็นแนวคิดเดียวกับ เหล็กกล้า ดามัสคัส และญี่ปุ่น มีการใช้กรดกัดตัวใบมีด หลังจากตีแล้ว เพื่อให้เกิดรอยเงาและทึบบนโลหะ สำหรับแหล่งแร่เหล็กนั้นจะเป็นแหล่งแร่ที่หายากแถบมาเลเซีย หรืออินโดนีเซีย
ใบกริชนั้นจะคดหรือหยักเป็นลอนคลื่น เรียกว่า ลุก กริชส่วนใหญ่มีน้อยกว่า 13 หยัก และนับเลขคี่เสมอ
แต่กริชโบาณเล่มที่ปรากฏนี้เป็นกริชตรง เนื้อเหล็กเก่าแก่ ตีพับซับซ้อนตามพิธีกรรม เฉพาะตัวใบกริชยาว ๓๙ ซ.ม.
กริช เป็นมีดสั้นแบบหนึ่ง ใบมีดคดแบบลูกคลื่น เป็นเอกลักษณ์เฉพาะในหมู่ ผู้คนในประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย และห้าจังหวัดชายแดนภาคใต้ของไทย กริชนั้นเป็นทั้งอาวุธและวัตถุมงคล บ่งบอกถึงเหตุดีร้ายในชีวิตได้ ปัจจุบันยังนิยมสะสมเป็นของเก่าที่มีคุณค่าสูง
เชื่อกันว่ากริชนั้น เริ่มมีใช้ในเกาะชวา แล้วแพร่หลายไปทั่วหมู่เกาะอินโดนีเซีย ผ่านไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันเป็นที่รู้จักในมาเลเซีย บรูไน ฟิลิปปินส์ตอนใต้ กัมพูชา ภาคใต้ของไทย สิงคโปร์ และแม้กระทั่งเวียดนาม
ตัวกริช หรีอส่วนใบมีดนั้น มักจะเรียว และคด ส่วนโคนกว้าง ความยาวของกริชนั้นแตกต่างกันไป ไม่จำกัด ใบมีดก็ตีจากแร่เหล็กต่างๆ กัน แต่โดยมากจะมีนิกเกิลผสมอยู่ ช่างทำกริช หรือ เอมปู จะตีใบมีดเป็นชั้นๆ ด้วยโลหะต่างๆ กัน กริชบางเล่มใช้เวลาสั้น บางเล่มใช้เวลาตีนานเป็นปีๆ หรือ ใช้เวลาชั่วชีวิตก็มี กริชที่มีคุณภาพสูง ตัวใบมีดจะพับทบเป็นสิบๆ หรือร้อยๆครั้ง โดยมีความแม่นยำสูงมาก ใบมีดนั้นอาจมีรอยประทับของช่างกริช เช่นรอยนิ้วหัวแม่มือ ริมฝีปาก ในระหว่างการตีใบมีดนั้น การใช้โลหะต่าง
ชนิดกันมาตีเป็นมีดใบเดียว ทำให้เกิดเป็นลายน้ำที่แตกต่างกัน ซึ่งเรียกว่า ปามอร์ หรือ ปามีร์ อันเป็นแนวคิดเดียวกับ เหล็กกล้า ดามัสคัส และญี่ปุ่น มีการใช้กรดกัดตัวใบมีด หลังจากตีแล้ว เพื่อให้เกิดรอยเงาและทึบบนโลหะ สำหรับแหล่งแร่เหล็กนั้นจะเป็นแหล่งแร่ที่หายากแถบมาเลเซีย หรืออินโดนีเซีย
ใบกริชนั้นจะคดหรือหยักเป็นลอนคลื่น เรียกว่า ลุก กริชส่วนใหญ่มีน้อยกว่า 13 หยัก และนับเลขคี่เสมอ
แต่กริชโบาณเล่มที่ปรากฏนี้เป็นกริชตรง เนื้อเหล็กเก่าแก่ ตีพับซับซ้อนตามพิธีกรรม เฉพาะตัวใบกริชยาว ๓๙ ซ.ม.
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)